نمیدونم این حس چیه..نمیدونم اسمشو چی بزارم .. یه جورسردرگمی.. یه جوربینِ زمینو وآسمون گیرکردن..یه جورحسِ غریبیه... انگار که تمام آدما بامن بیگانه هسسن..انگارکه من از یه سیاره دیگه اومده باشم... انگارکه هیچکی نفهمتم... انگارکه اشتباه قرار گرفتم میون آدما... انگارکه یه علامت سوال باشم حتی واسه خودم...

خیلی توکالـبد دنیاییم فرورفتم..انقدکه یادم رفته من هیچی نیسسم ..هرچی دارم از توئه..بعضی وقتا اونقد با اطمینان زندگی میکنم که حتی یادم میره یه روزی باید بزارمو بیام .. انقد حرص میزنم واسه دنیام که همه چی یادم میره..انقد گله و شکایت میکنم که همه خوبیات همه مهربونیات فراموشم میشه ..آره من همیشه ۲قورتو